برآوردها نشان میدهد که بیش از یک میلیارد نفر در جهان با نوعی ناتوانی قابلتوجه زندگی میکنند. هر فردی ممکن است تنها در چند ثانیه دچار حادثهای شود که به ناتوانی موقت یا دائمی منجر گردد. از سوی دیگر، بیشتر انسانها با افزایش سن دچار تغییرات جسمی میشوند؛ تغییراتی که انجام فعالیتهایی را که در جوانی برایشان ساده بوده، دشوار یا حتی غیرممکن میکند. بالا رفتن سن میتواند بر بینایی، تعادل، توان شناختی یا سایر تواناییهای فرد اثر بگذارد و در نهایت به بروز ناتوانیهایی منجر شود که مستقیماً با روند سالمندی در ارتباط هستند.
مجموع این پیامدها میتواند ادامه زندگی ایمن و مستقل در خانه را برای بسیاری از افراد چالشبرانگیز کند. با این حال، کاملاً قابل درک است که بسیاری از مردم ترجیح میدهند تا حد امکان در محیط آشنا و خانه خود باقی بمانند و تنها در صورت ضرورت به مراکز مراقبتی یا اقامتگاههای حمایتی نقل مکان کنند. اینترنت اشیا میتواند این امکان را از طریق «استقلال حمایتی مبتنی بر IoT» فراهم کند.
پشتیبانی از مدیریت مصرف دارو
مصرف صحیح داروها در زمان مناسب میتواند دردهای جسمی را کاهش دهد، شدت علائم بیماریهای مزمن را کم کند و احتمال بروز شرایط اورژانسی سلامتی در خانه را پایین بیاورد. با این حال، بسیاری از افراد مصرف قرصها و داروهای خود را فراموش میکنند و این مسئله با افزایش سن میتواند جدیتر شود.
بسیاری از محصولات استقلال حمایتی مبتنی بر اینترنت اشیا، بهطور ویژه برای کمک به افراد در رعایت برنامه دارویی طراحی شدهاند و آنها را در پیروی از دستورالعملهای پزشکان یاری میدهند. برای مثال، یکی از راهکارهایی که اخیراً توسط پژوهشگران توسعه یافته، قادر است تشخیص دهد که آیا فرد داروی خود را مصرف کرده است یا خیر. این سیستم، اطلاعات مرتبط را در صورت لزوم برای تیمهای مراقبتی یا افراد مشخصشده ارسال میکند تا در زمان مناسب مداخله انجام شود.
البته فراموش کردن مصرف دارو همیشه نشانه ناتوانی در مراقبت از خود نیست و ممکن است صرفاً یک اشتباه ساده باشد. به همین دلیل، این راهکار IoT میتواند به خود فرد نیز یادآوریهایی ارسال کند تا برنامه داروییاش را ادامه دهد. در بسیاری از موارد، همین یادآوریهای ساده برای بازگشت به روال صحیح کافی هستند.
دریافت کمک سریعتر و مؤثرتر در شرایط اضطراری
یکی از بخشهای کلیدی در عملیاتی شدن استقلال حمایتی مبتنی بر اینترنت اشیا، اطمینان از این است که افراد در شرایط اضطراری بتوانند بهسرعت کمک دریافت کنند. بخشی از این پیشرفتها به حوزه شهرهای هوشمند مربوط میشود؛ جایی که دولتها سالانه بیش از ۶۷۹ میلیارد دلار برای فناوریهای مرتبط هزینه میکنند.
پژوهشگران گزینههایی مانند نصب حسگر روی سیستمهای کنترل ترافیک را بررسی کردهاند تا زیرساخت شهری بتواند آمبولانسهای در حال حرکت را شناسایی کند و با تغییر چراغها، مانع توقف آنها در پشت چراغ قرمز شود. مطالعات دیگری نیز بر استفاده از فناوریهای پایش وضعیت بیماران در داخل آمبولانسها متمرکز بودهاند تا اطلاعات لحظهای بیماران پیش از رسیدن به بیمارستان ارسال شود و تیمهای درمانی آمادگی لازم را داشته باشند.
علاوه بر این، بسیاری از محصولات مبتنی بر اینترنت اشیا به افراد اجازه میدهند با عزیزان یا مراقبان خود ارتباط برقرار کنند. این قابلیتها نهتنها برای احوالپرسی روزمره مفید هستند، بلکه در مواقعی مانند زمین خوردن، احساس بیماری یا نیاز فوری به کمک، روند دریافت پشتیبانی را بسیار سادهتر میکنند.
ایجاد ارتباط و پایش بهتر
بسیاری از بزرگسالان تمایل دارند هرچه زودتر خانه والدین خود را ترک کرده و زندگی مستقلی را آغاز کنند. در واقع، سن متوسط خروج نسل هزاره (میلینیالها) از خانه والدین ۱۹ سال بوده و ۹۰ درصد آنها تا سن ۲۷ سالگی بهطور مستقل زندگی کردهاند. با این حال، برای افرادی که به حمایت بیشتری نیاز دارند، زندگی مستقل ممکن است رؤیایی دور از دسترس به نظر برسد یا تصمیمی باشد که نیاز به بررسیهای فراوان دارد.
خوشبختانه، دستگاههای مبتنی بر اینترنت اشیا میتوانند این تصمیمهای دشوار را آسانتر کنند. استقلال حمایتی مبتنی بر IoT به افرادی که تصمیم به زندگی مستقل میگیرند کمک میکند ارتباط خود را با اعضای خانواده، پزشکان و سایر افراد مرتبط حفظ کنند. به این ترتیب، حتی اگر فرد بهتنهایی زندگی کند و استقلال خود را حفظ نماید، ارتباط با دیگران بهراحتی برقرار میشود و خطر انزوا تقریباً از بین میرود.
بسیاری از محصولات IoT در عین برخورداری از امکانات متنوع، طراحی سادهای دارند و بهراحتی در زندگی روزمره جای میگیرند. برای مثال، یک ساعت هوشمند میتواند قابلیتهایی مانند تشخیص زمین خوردن و شمارش قدمها داشته باشد. کاربران همچنین میتوانند از آن برای تماس سریع با افراد مشخص یا درخواست کمک اضطراری استفاده کنند. علاوه بر این، قابلیت تعیین محدوده جغرافیایی (Geofencing) و هشدار عدم حرکت نیز وجود دارد که میتواند به عزیزان اطلاع دهد اگر فرد در ساعت غیرمعمولی خانه را ترک کرده یا احتمالاً دچار آسیب شده و قادر به حرکت نیست.
فراهم کردن همراهی و کمک روزانه
پس از آنکه افراد تصمیم میگیرند به زندگی در خانه خود ادامه دهند، باید مشخص کنند آیا نیاز به حضور منظم یک فرد برای کمک در انجام برخی کارها دارند، یا میتوانند در مواقع لازم از افراد نزدیک کمک بگیرند، یا اینکه ترکیبی از این روشها برایشان مناسبتر است. حتی اگر یک مراقب حرفهای بهصورت روزانه مراجعه کند، یک دستگاه مبتنی بر اینترنت اشیا میتواند فاصلههای زمانی را پوشش دهد و در انجام کارهایی کمک کند که برای فرد غیرممکن نیست، اما دشوار است.
برای نمونه، رباتی طراحی شده که میتواند در کارهای خانگی مانند چیدن میز یا ریختن آب کمک کند. این دستگاه دارای دو بازوی مجهز به گیره و یک پایه متحرک است. سازندگان آن نشان دادهاند که این نوآوری برای استفاده در خانه، چه بهتنهایی و چه در کنار سایر سیستمهای حمایتی، عملکرد مناسبی دارد.
همچنین، اگر فرد صرفاً به چیزی برای سرگرم شدن یا کاهش احساس تنهایی نیاز داشته باشد، یک بلندگوی هوشمند میتواند اطلاعات عمومی جالب ارائه دهد یا او را در بازیهای ساده درگیر کند. از آنجا که میزان حمایتی که هر فرد نیاز دارد کاملاً شخصیسازیشده است، لازم است این موضوع با تیمهای مراقبتی مورد بحث قرار گیرد تا بهترین تصمیم ممکن اتخاذ شود.
فراهمسازی استقلال ایمن و لذتبخش
چه افرادی که از ابتدا با ناتوانی زندگی کردهاند و چه کسانی که با افزایش سن تواناییهایشان تغییر کرده است، اغلب ناچارند شرایط خود را ارزیابی کنند و تصمیم بگیرند آیا همچنان زندگی مستقل در خانه برایشان ایمن است یا خیر. اگر پاسخ مثبت باشد، استقلال حمایتی مبتنی بر اینترنت اشیا میتواند نقش بسیار مهمی در پشتیبانی از زندگیهای فعال، رضایتبخش و معنادار ایفا کند؛ زندگیهایی که در آن افراد همچنان احساس کنترل بر انتخابها و تصمیمهای خود دارند.
بدون دیدگاه