۵ راهی که اینترنت اشیا و هوش مصنوعی صنعت ماهیگیری و پرورش آبزیان را متحول کرده‌اند

تضمین پایداری منابع ماهی و غذاهای دریایی در جهان بسیار حیاتی است. امروزه نهادهای نظارتی داده‌هایی از تصاویر ماهواره‌ای، پهپادها و دستگاه‌های اینترنت اشیا نصب‌شده روی کشتی‌ها یا زیر آب دارند. این داده‌ها می‌توانند جمع‌آوری و برای رصد صید، موقعیت کشتی‌ها و اجرای روش‌های صید پایدار استفاده شوند. شرکت‌های بزرگ صید ماهی نیز می‌توانند از این داده‌ها برای بهبود ردیابی و شفافیت زنجیره تأمین بهره‌برداری کنند. در نهایت، این امر به مصرف‌کننده نهایی کمک می‌کند هنگام خرید، تصمیمات آگاهانه‌تری بگیرد.

دستگاه‌های اینترنت اشیا و هوش مصنوعی به ماهیگیران کمک می‌کنند تا محل و زمان مناسب برای صید را بهینه کنند. حسگرهایی وجود دارند که اندازه و نوع ماهی را تشخیص می‌دهند و دوربین‌های روی کشتی به دسته‌بندی صید کمک می‌کنند. این داده‌ها همچنین به صنعت صید ماهی در کاهش هزینه‌های عملیاتی کمک می‌کنند؛ به عنوان مثال با استفاده از هوش مصنوعی برای پیش‌بینی نگهداری و بهینه‌سازی مصرف سوخت و نگهداری ناوگان. شرکت مک‌کنزی گزارش داده است که اگر شرکت‌های بزرگ صید در سطح جهان این مدل را اجرا کنند، می‌توانند حدود ۱۱ میلیارد دلار از هزینه‌های سالانه عملیاتی خود صرفه‌جویی کنند.

تضمین سلامت و رفاه ماهیان در مزارع پرورش حیاتی است، زیرا کاهش کیفیت آب یا شیوع بیماری‌هایی مانند شپش ماهی می‌تواند فاجعه‌بار باشد. تشخیص زودهنگام می‌تواند به کشاورزان کمک کند قبل از شیوع بیماری وارد عمل شوند و رفاه ماهیان را بهبود دهند. حسگرهای اینترنت اشیا می‌توانند داده‌هایی درباره رفتار ماهی‌ها، شرایط آب و فیزیولوژی آن‌ها در اختیار مزارع هوشمند قرار دهند و مدل‌های هوش مصنوعی برای شناسایی زودهنگام شرایط نامطلوب تولید کنند.

با توجه به اینکه هزینه خوراک بخش بزرگی از هزینه‌های عملیاتی را تشکیل می‌دهد و تغذیه بیش از حد یا کم، بر سلامت و اندازه ماهیان و همچنین کیفیت آب تأثیر منفی دارد، بهینه‌سازی تغذیه می‌تواند صرفه‌جویی و مزایای قابل توجهی ایجاد کند. بسیاری از مزارع هوشمند از خوراک‌دهنده‌هایی استفاده می‌کنند که بر اساس ارتعاش و سیگنال‌های صوتی کار می‌کنند، مانند efishery، که به تغذیه دقیق‌تر کمک می‌کند. استفاده از فناوری در مدیریت پرورش آبزیان همچنین بهره‌وری را افزایش می‌دهد و نیاز به نیروی انسانی را کاهش می‌دهد، که برای مزارع دریایی دورافتاده هم هزینه بالا و هم مزایای ایمنی دارد.

استفاده از داده‌ها برای مدل‌سازی تولید مثل، رشد و بلوغ گونه‌ها همراه با داده‌های زنده می‌تواند به بهینه‌سازی پرورش کمک کند و به کشاورزان امکان برنامه‌ریزی برای زمان بهینه برداشت را بدهد. مدل‌های پیچیده‌ای می‌توان ایجاد کرد تا برداشت بر اساس اندازه ماهی، نرخ مرگ و میر پیش‌بینی شده و قیمت بازار فعلی برنامه‌ریزی شود و بیشترین سود را فراهم کند.

ادغام فناوری اینترنت اشیا و هوش مصنوعی به صنایع صید ماهی و پرورش آبزیان کمک می‌کند تا در سطح عملیاتی کارآمدتر و پایدارتر شوند. با افزایش پذیرش فناوری و توسعه تحلیل‌های پیشرفته و هوش مصنوعی در داخل شرکت‌ها، شاهد ظهور صنعتی هوشمندتر و مقاوم‌تر خواهیم بود که می‌تواند به ثبات تأمین غذا در سطح جهان کمک کند.